*
Into the Greatest Show
0. ไม่เคยฟังคริสติน่าแบบเต็มๆสักอัลบั้มมาก่อนจนกระทั่งชุดล่าสุด Back to Basics นี้ที่เจ๊ซัดซะ 2 แผ่นในชุดเดียว ซึ่งซื้อหามาฟังแล้วก็ชอบมาก มันเก๋ดี เอาซาวนด์เก่าๆมาชงใหม่ เอาดนตรีเพลงเก่าตัวเองมาเล่าใหม่ กล่าวคือ ถ้าชอบคงชอบไปเลย ไม่ชอบก็คงไม่ชอบไปเลยล่ะมั้ง)
1. วันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ไปดูคริสติน่า อากิเลร่า Back to Basics Tour Live in Bangkok มาค่ะ ดูจบก็กลายเป็นแฟนเกินเจ๊ไปเรียบร้อย ชนะเลิศ...
2. คอนเสิร์ตกินเวลาแค่ชั่วโมงครึ่งเศษๆ มาไวไปไวมากๆ เวลาเป็นเงินเป็นทองสุดๆ แต่กรี๊ดส์ส์ส์...ไม่ไหวแล้นค่า ร้องเล่นเต้นระบำ ฝีมือล้วนๆ โปรมั่กๆ (ได้ข่าวว่ากำลังท้องอีกต่างหาก...เจ๊แรงจริงๆ) ฉาก แสงสีเสียง แด๊นเซอร์ ดนตรีและตัวเจ๊เอง เสียงดีไม่มีตก (มีแต่หลบแบบเนียนๆ กร๊าก) โอ้วเหม่...อินเตอร์เนชั่นแน่วมันเป็นอย่างงี้นี่เอง XD คิวเป๊ะทุกจุด (หรือมีหลุดเราก็ไม่รู้หรอกฮ่ะ เอิ๊ก) สรุปว่าเป็นไลฟ์ที่เจ๋งที่สุดเท่าที่ได้ดูในปีนี้
3. ชอบทุกเพลงที่เล่นในไลฟ์ค่ะ แต่นิยมครึ่งหลังมากกว่าครึ่งแรกนิดๆ เริ่มจาก Enter the Circus, Welcome (กรี๊ดดด ชอบ), Candyman, Lady Marmalade, Fighter โดยเฉพาะสามเพลงหลังที่ดูเหมือนคนจะกรี๊ดแตกกันทั้งฮออล์ มันส์มว้ากกกส์ วีดีโอที่เปิดคั่นหรือเปิดโชว์เป็น background ก็เจ๋งค่ะ ออกแนวเปรี้ยวทะเล้นแต่กวนตีนดีอ่ะ
4. รูปถ่ายมาจาก Tour Book เล่มนี้แหละฮ่ะ เป็นครั้งแรกที่ได้ซื้อ tour book คอนฯเมืองนอกในเมืองไทย o.O' *ตื่นเต้นๆ*
*
Onto the Balcony
5. เมื่อตอนบ่ายวานนี้ที่ผ่านมา ไปดูคอนเสิร์ต 'ดนตรีบำบัด ถาปัดจัด เฉลียงโชว์' มาค่ะ (ไม่มีรูปปลากรอบด้วยเหตุขัดข้องทางเทคนิคบางประการคือ...บัตรอยู่กะคุณคนนี้ ฮ่า)
6. ไม่เคยฟังเพลงลุงๆเฉลียงมาก่อน แต่ไปดูแล้วก็คุ้นๆอยู่หลายเพลง ฉันว่าเฉลียงไม่ใช่วงขายเสียงร้อง แต่เน้นไอเดียกับฟังเพลินๆมากกว่า คอนเสิร์ตก็ตลกบริโภค ขำๆดี (อารมณ์เหมือนดูละคร'ถาปัดเหมือนกันนะ)
7. ก็เลยไปฟังเพลินๆค่ะ แต่เพลินมากไปหน่อย...เกือบหลับเอาเหมือนกัน คือมันไม่มีจุด peak น่ะ เล่นไปเรื่อยๆ ลากไปลากมาก็สามชั่วโมงครึ่ง (ลูกๆน่ารักดีนะคะ แต่เล่นเยอะไปละอ่ะ) ดูขาดๆเกินๆด้วย เหมือนไม่ค่อยลงตัว ซึ่งเดาว่าคงเพราะเวลาจัดการมีน้อย
*
Out of the Market
เอ่อม คราวหน้า ใครก็ได้ช่วยเตือนฉันไม่ให้หลงดู AF4 ด้วยนะคะ ขอบคุณ
ทำไมมันน่าเบื่อขนาดนี้วะ?! ทั้งเฟคทั้งขายกันม้ากๆ
(จริงๆเลิกดูตั้งแต่ AF3 แล้วค่ะ วันนี้เผลอดูด้วยความสงสัยใคร่รู้ เห็นเขาว่าเสียงดีกว่าซีซั่นก่อน..ซึ่งก็จริง แต่โอ่ย คุณพระ โชว์อะไรเนี่ย การตลาดอะไรกัน น่าเบื่อโคตรๆ)
สืบเนื่องมาจากเอ็นทรีนี้ ณ วัน Christmas Eve ของเมื่อปีที่แล้ว (photoshoot ของช่างภาพ David Lachapelle ชื่อ Jesus is my Homeboy คนที่ได้เห็นน่าจะพอจำกันได้)
พอดีว่าเพิ่งเห็นน่ะค่ะ แม๊...ผ่านไปร่วมครึ่งปี ยังอุตส่าห์ไปขุดคุ้ยกันขึ้นมาแน่ะ
.
.
อืมม์....ก็เป็นความผิดฉันเองแหละมั้ง - -"ฉันมัน Heathen Chemistry กร๊ากกก (มุขควายมากๆ แฟนๆ Oasis โปรดอภัย)
ขี้เกียจพิมพ์อธิบาย ไม่ใช่เพราะฉันจะเอาพระเยซูมาล้อเล่น แต่ฉันมองที่เจตนามากกว่า ฉันชอบและเห็นด้วยกับความเห็นของน้องฝ้าย ที่บอกว่ารูปแฟชั่นพวกนั้นก็ได้อารมณ์พระเยซูตามไบเบิ้ลอยู่เหมือนกันนะ (แค่เปลี่ยนสถานที่และวาระ) ก็ถ้าสมัยโน้นมีสลัมjunkie แมรี่เป็นสาวฮุคข้างถนน พระเยซูก็ต้องเข้าไปคลุกคลีเผยแพร่คำสอนด้วยแน่ๆ
เจตนาเป็นเรื่องของใจ ศาสนาก็เป็นเรื่องของใจ อย่างไรก็ตาม อ่าน #14 แล้วรู้สึกหดหู่พิลึก เพราะมันขัดแย้งกันเองยังไงไม่รู้ "พระเจ้าสอนให้อย่าด่า" แล้วไอ้ที่พิมพ์ๆลงมาน่ะ แถวบ้านเรียกมธุรสวาจาเหรอยะ? - -"
อย่างงี้เองที่เขาเรียกว่ามือถือสาก ปากถือศีลใช่ม้ายยย...
อนึ่ง ถ้าบังเอิญเขาไม่เกรียนมา ฉันอาจจะรู้สึกผิดที่บังเอิญทำให้คนที่มีความเชื่อต่างจากฉันรู้สึกไม่สบายใจ (แต่ก็เกริ่นเตือนไว้แล้วน่ะนะ) และอาจรับผิดชอบด้วยการลบเอ็นทรีเก๊าเก่าอันนั้นทิ้งไป ตั้งเอ็นทรีใหม่มาขอโทษก็ยังได้
ก็บอกแล้วว่ามันอยู่ที่เจตนาเมื่อไหร่เกรียนจะเรียนรู้ซะที
*
God will understand, my lord. And if He doesn't, then He is not God. And we need not worry.
- Balian of Ibelin.
ปล. ว่าจะมาเขียน analysis ถึง Children of Hurin เสียหน่อย แต่ท่าจะยาวมากๆเลย = ='
