Life's but a Walking Shadow

"In regard to Thanya, an anchorman on Channel 3, which showed footage of Thanya and his missing leg, apologised for airing the "disturbing" footage, explaining it was aired during live coverage.

Perhaps Thai society needs a sanitised version of political conflicts, free of blood and missing limbs, as violence goes on senselessly - free of any sense of responsibility."

quote มาจากที่นี่จ๊ะ 

ย่อยความโดยคร่าวๆได้ว่า แล้วตกลงงานนี้ใครจะรับผิดชอบล่ะเนอะ ในเมื่อคุณสมชายเค้าก็ออกมาประกาศเจตนาด้วยอารมณ์เหมือนที่บ้านทำควายหาย ส่วนพันธมิตรก็แปรวิกฤตเป็นดราม่าเพื่อ exploit กันต่อไป สรุปว่าแขน ขา หูที่ขาดไปเหล่านั้นเป็นความผิดใคร? หรือว่าไม่มีใครผิดเลย เป็นแค่ความผิดพลาดทางเทคนิคเท่านั้นเอง

ฝ่ายหนึ่งมองว่าเป็นฮีโร่ อีกฝ่ายมองว่าเป็นผู้ร้าย (นี่ไม่ได้กำลังพูดถึง Heroes ซีซั่นสามอยู่นะเออ) แล้วใครเป็นคนรับผิดชอบต่ออวัยวะเหล่านั้นกัน?  

จู่ๆจขบ.ก็ได้ตระหนักว่ามีคนไทยอีกมากมายที่ได้ข่าวเมื่อวานนี้แล้วก็ทำหน้าเหวอไปตามมารยาท แต่ในใจคิดว่า มันคืออะไรเหรอ ทำไมเหรอ ตายแค่นี้เอง บาดเจ็บแค่นี้เอง ทำไมต้องสนใจกันด้วยนะ เอาตัวเองให้รอดก็เหนื่อยจะตายห่าแล้ว สนใจคนอื่นทำไม

มีคนที่เวลาเห็นรูปในข่าว เห็นเลือดนองๆแล้วก็ทำท่าพะอืดพะอม แล้วก็เลือกเปลี่ยนช่องหรือปิดหน้าจอไปดูอย่างอื่นแทน เพื่อจะได้ไม่ต้องเห็น ไม่ต้องรับรู้ และไม่ต้องสนใจ โดยให้เหตุผลว่า มันก็แย่อ่ะนะ แต่เราช่วยอะไรไม่ได้ มันเป็นเรื่องไกลตัวเรามั่กๆ

(ชนิดที่ว่า...ขาขาดจริงเหรอ? อาจจะเป็นภาพตัดต่อก็ได้นะ! โดยเฉพาะในโลกของเว็บไซต์และอินเตอร์เนต เราจะต้องทำตัวฉลาดช่างคิดไว้ก่อน...แต่บางทีไอ้การทำตัวช่างคิด ก็ห่างจากการทำตัวเป็นเกรียนเพียงแค่เส้นด้าย)

มันอาจจะเป็นภาพตัดต่อ มันอาจจะเป็นระเบิดที่ขว้างเองโดนเอง มันอาจจะเป็นอะไรก็ได้ แต่มันมีคนเจ็บ มันมีคนตาย มันมีหุ้นตก มันมีชีวิตพังและบ้านเมืองเน่า (อ้อ และมันมีรัฐบาลห่วย) คนๆหนึ่งพิการหรือตายไปเพราะ Ideology ที่ยังไม่มีใครรู้เลยว่าถูกหรือผิด แล้วเรามีสิทธิ์อะไรไปสมน้ำหน้า มีสิทธิ์อะไรไปคิดว่ากูเป็นกูที่อยู่ในรูแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว  

สังคมไทยเป็นสังคมที่โคตรจะหน้าไหว้หลังหลอกและ ignorant เป็นบ้าเลยเนอะ 

เรามาลองดึงๆหน้าดูนะคะว่ากำลังเผลอไหว้ใครหรือมีนอโผล่งอกมาบ้างรึเปล่า  

(จขบ.โหมดปวดฟัน...สงสัยดึงแรงไปหน่อย)

*

ระยะนี้จขบ.หนีไปวิ่งเล่นใน Multiply มา ซึ่งเป็นเว็บไซต์จับฉ่ายสำหรับอัพเดทชีวิตให้ทุกคนรับรู้ เอิ๊ก แบบที่มีทั้งเขียนบล็อก ลงรูป ลงเพลง ลงตารางชีวิต บลา บลา บลา

แล้วการสำรวจพฤติกรรมในนั้นก็เริ่มขึ้น (ไม่ใช่ละ...) พบว่าก็ไม่ต่างจาก Hi5 เท่าไหร่เลย ฮา ทำให้นึกไปถึงการสัมมนาครั้งหนึ่งที่มีพิธีกรถามคนที่เล่น Hi5 หรือ facebook ว่าคุณมีคนใน contact ของคุณมากเท่าไหร่ มีกี่คนที่มีการโต้ตอบกันเกิดขึ้นระหว่างบล็อกมากกว่าหนึ่งหน มีกี่คนที่เคยคุยด้วยมากกว่้า Hi. Add me. Thanks. Bye. แล้วมีกี่คนที่ได้รู้จักกันจริงๆในชีวิตจริง และก่อให้เกิดผลอื่นตามมา (เช่นมีกิจกรรม หรือธุรกิจร่วมกัน)  

จากการสำรวจพบว่า ลิสต์ที่เหยียดยาวเหล่านั้น น้อยยิ่งกว่าน้อยเสียอีกที่เป็นคนรู้จัก มากยิ่งกว่ามากเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ และไม่เคยก่อเกิดประโยชน์อะไร เว้นแต่จะเอาพื้นที่ guestbook พวกมันมาโฆษณาให้ตัวเอง ซะงั้น สรุปคือ ถ้าคุณเป็นไอด้อลหรือเซเลบ มันก็เวิร์คแหละ เพราะดังอยู่แล้ว ประชาชนจะเข้าหา

แต่ถ้าคุณเป็นคนธรรมดา (ที่คิดว่ากูเจ๊งเจ๋งน่ะนะ) การพยายามอยากดัง หรือเรียกร้องความสนใจโดยที่ไม่สนใจสถานการณ์รอบข้างเลย อาจเป็นผลร้ายมากกว่าดี เป็นการพรีเซนต์ตัวเองที่ไม่เข้าท่าเท่าไหร่ด้วย

ประเด็น: ทำไมคนเราถึงต้องหาเสียงในบล็อกชาวบ้าน 

เพราะว่า...อยากเป็นคนของประชาชน? o.O

เพราะว่า...อยากได้พื้นที่ guestbook ในการโฆษณาบล็อกตัวเองฟรีๆ?

เพราะว่า...กรูเจ๋งน๊า เข้ามาดูอ้ะยางงง?


สถานการณ์เปรียบเทียบ:

เมื่อเราเดินผ่านหน้าบ้านเขาโดยบังเอิญ แต่ดันไปทำสัญญานกันขโมยดัง เขาเห็นเข้าเลยรีบปาดเข้ามา พร้อมผูกสายสิญจน์คล้องแขน สรุปว่าเราเป็นมิตรกันแล้วนะ (เหอออ?) จากนั้นเขาก็ชวนไปเที่ยวบ้าน อ่ะ โอเค เราเข้าไปวนเวียน ติชม นั่งคุยแล้วก็กลับ เพื่อนบ้านบอกให้แวะมาเยี่ยมบ่อยๆนะ จะตกแต่งเพิ่มเติมอยู่เรื่อยๆอ่ะ โอเค รับฟังไว้ ขอดูก่อนละกัน

บ้านเราเปิดโล่ง (ก็มีปิดเป็นบางส่วนบ้างด้วยหวังจะตั้งวงไพ่ o.O) เพื่อนบ้านคนนี้แอบมาดูหน้าบ้านเราแล้วก็ อืม ไม่เข้าดีกว่า แค่ปรายตามองก็ไปละ ไม่ว่าง ห้องอะำไรๆก็ไม่คิดเข้าไปดูเลยอ่ะ (ไม่ใช่บ้านเซเลบซะหน่อย XD)

ต่อมา เพื่อนบ้านต่อเติมบ้าน แล้วก็ส่งจม.ลูกโซ่ประกาศกร้าวกับทุกหลังคาเรือน มาบอกอีกแล้วว่าแวะไปเยี่ยมได้นะ ทำเพิ่มอีกแล้วล่ะ (ประมาณจะอวดว่าหรูขึ้นนะยะ) ว่างๆแวะไปคุยสิ แล้วก็เชิ่ดจากไปเหมือนเดิม (ไ้อ้เรายังถือไม้กวาดค้างอยู่เลย - -" ใครมาทิ้งอนุมูลอิสระไว้หน้าบ้านเดี๊ยนเนี่ย)

สรุป:

1. หากเหตุผลเบื้องหลังการหาเสียงในบล็อกชาวบ้านคือ

อยากเป็นคนของประชาชน

- แต่คนของประชาชนต้องเฟรนด์ลี่ มีคาแรกเตอร์ o.O

- แต่คนของประชาชนต้องเก่ง มีความสามารถ มีอะไรที่โดดเด่นให้เป็นที่จดจำ (ฮาาา)

- แต่คนของประชาชนต้องเฟคเป็น และเฟคได้อย่างแนบเนียน (เอิ๊ก)

2. หากเหตุผลเบื้องหลังการหาเสียงในบล็อกชาวบ้านคือ

ต้องการพื้นที่โฆษณาบล็อกฟรี

- เอ้าเพ่ ตื่นๆ

- ก็จ่ายเงินมาสิเคอะ

- ไปไกลๆเลยปะค่ะ

3. หากเหตุผลเบื้องหลังการหาเสียงในบล็อกชาวบ้านคือ

กรูเจ๋งน๊าา เข้ามาดูอ้ะยาง...

- คนเก่งจริงเท่านั้นถึงจะโชว์พาวได้ ฮา (โดยที่ต่อให้เราหมั่นไส้โคตรๆ แต่ก็อยากจะติดตามอยู่ดี) ไม่มั่นว่าเจ๋งจริงไม่ควรทำ อนาคตอาจดับวูบ

- แต่คนเก่งจริงๆเค้าก็ไม่พยายามพรีเซนต์ตัวเองไปทั่วสามโลกเจ็ดดาวเคราะห์กันอยู่ดีแหละ (ต้องทำแบบเนียนๆ ฮา)

- คนเก่งจริงที่ยังไม่ดัง พึงสั่งสมมิตรไว้มากๆ

- แต่คนที่อยากได้มิตรภาพจริงเขาไม่สะสม contact ไว้แลกของรางวัลกัน

จริงป่ะ?

ปล. หลายเดือนก่อน ท่านผู้มีเกียรติท่านหนึ่ง (ยังไม่ขอเอ่ยนาม กลัวเกิดผลกระทบ ฮา) ที่เล่นบล็อกอยู่ที่อื่น ได้หลังไมค์มาถามจขบ.ว่าที่ exteen เป็นไงบ้าง จขบ.ก็เลยตอบไปว่า ข้อดีของที่นี่คือเป็นสังคมวัยรุ่นเฉพาะทางที่โตขึ้นมาหน่อย เนื่องจากมีคนที่เลยวัยรุ่นมาเล่นกันเยอะ มันเลยก้ำกึ่งระหว่างความเป็นเด็กกับความเป็นผู้ใหญ่ และถึงจะมีเกรียนบ้าง (อันนี้ไม่แปลกหรอกเนาะ มันอยู่รอบตัวเรา) เกิดวิกฤตการณ์ล่าคอมเม้นต์บ้าง แต่ก็ถือว่าน้อย และไม่ถือว่าเป็นธรรมเนียมปกติอันพึงทำของสังคม

อย่างน้อยที่นี่ก็ไม่มีการเอา gif ดาวกระจายวิ้งวับเริงร่ามาแปะแทนการพิมพ์คอมเม้นท์ จนชวนให้รู้สึกว่า...มึงเป็นห่านอะไรกันค๊า นะเออ 

*ปรบมือออ*

(เตรียมวิ่งหนีกระสุน)

(มาไม่ทันเที่ยงคืนง่ะ ^^" เพิ่งเห็นจอมอ.ลูกโซ่)

เอ๊กซ์ทีนขึ้นปีที่ห้า ส่วนจขบ.ก็เขียนบล็อกมาจะสองปีแล้วนะเนี่ย ถึงจะทิ้งๆขว้างๆไร้สาระตามสันดานอยู่ในที - -" แต่ก็ยังพยายามปั่นให้เปลืองพื้นที่อยู่เนืองๆนะคะ

ไม่รู้อวยพรอะไรถึงจะเหมาะ (ขอให้แข็งแรง ไม่ล่มจม!) ขอแปะรูปตามประเพณีละกันค่ะ

ตอนแรกกะว่าจะแจกไอติม

แต่...

เพราะฉะนั้น...เห็นทีเค้กจะงามกว่า เอิ๊ก

(แถมไอติมให้ด้วยหนึ่งลูกถ้วน) อร่อยยย...

ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ :D

*