กลับมาอัพบล็อกเพราะระหว่างทำงานก็หนีความจริง อ่านบล็อกคนโน้นคนนี้ไปเรื่อยๆ คิดไปเรื่อยๆทำให้เสียใจกับตัวเองอย่างบอกไม่ถูก เสียใจในความเป็นตัวเอง เสียใจในความไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้ รู้แต่สิ่งที่ทำไม่ได้
ช่วงก่อนที่ไม่ได้ทำอะไร ก็ถูกมองว่าเพราะไม่ได้มีอะไรทำก็เลยเอาแต่หมกมุ่น สำคัญตัวเองผิด ชีวิตว่างเปล่าเกินไป แต่ตอนนี้มีอะไรทำแล้ว ก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองจะดีขึ้นหรือแย่ลงไปกว่าเดิม มันก็แค่ผ่านไปวันๆ มีชีวิตคนอื่นเพิ่มขึ้นมาและจะเพิ้มขึ้นๆ
ไม่ได้คิดว่าทำไปทำไม เพราะไม่ได้ทำเพื่ออะไรทั้งนั้น ไม่ได้ทำเพื่อความอยู่รอดด้วยซ้ำ ไม่ต้องการพิสูจน์ตัวเอง ไม่เคยอยากแข่งกับใครหรืออะไรทั้งสิ้น แต่ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งรู้สึกว่า nothing matters. I don't matter. สิ่งที่ matter คือสถานะเพียงอย่างเดียว อะไรๆที่ทำมันไม่ได้ดีหรือมีประโยชน์ แต่ก็แค่ไม่หยุดเพราะไม่รู้จะหยุดทำไม ไม่ค่อยแน่ใจด้วยซ้ำว่าเหนื่อยหรือไม่เหนื่อย เพราะไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเวลาแบบไหนควรจะตอบรับหรือปฏิเสธ
จะว่ามันคือ 'ชีวิต' แบบที่ชอบพูดประจำ ก็ไม่ค่อยแน่ใจ สิ่งที่ฉันต้องการมันไม่ง่ายและเป็นไปไม่ค่อยจะได้ ก็เลยต้องเลือกทางที่ง่ายกว่าอย่างเช่นทุกวันนี้แหละ
ความรู้สึกที่ว่า nothing matters นั่นเหมือนเราก็เคยรู้สึก แต่บางครั้งเวลามองอีกด้านก็อาจจะเห็นว่า everything matters ก็ได้ล่ะค่ะ
ยังไงก็ตาม ก้าวต่อไปแล้วกันค่า ^^"
#1 By Daiong [ไดอง] on 2009-09-09 05:51