Life's but a Walking Shadow

DATA

ชื่อเรื่อง: Howl's Moving Castle (ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์)
คนแต่ง: Diana Wynne Jones

*

SPOILERS

มีจ๊ะ

*

PLOTS

Howl's Moving Castle เป็นเรื่องของลูกสาวคนโตของตระกูลแฮตเตอร์ นามว่าโซฟี อาศัยอยู่ในอาณาจักรอินการี ที่บ้านเปิดกิจการขายหมวก วันหนึ่งเกิดอารมณ์ไม่ดี เลยปากเสียใส่ลูกค้าที่บังเอิญเป็นแม่มดแห่งทุ่งร้าง (หรือที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า The Witch of the Waste...ที่เหมือนเอา The Wicked Witch of the West ของพ่อมดอ๊อซมาล้อเล่นนิดๆ เสียแต่ตัวไม่เขียว และสวยโหดไฮโซกว่ามาก เอิ๊ก)

แล้วโซฟีก็เลยโดนสาป จากเด็กสาวแรกรุ่นก็กลายเป็นคุณยายรุ่นเดอะซะงั้น ด้วยความฮึดแบบแปลกๆของเนื้อเรื่อง นางเอกจึงหนีออกจากบ้าน อาศัยความแก่หาทางเข้าไปอยู่ในปราสาทเคลื่อนที่ของฮาวล์ ที่เขาร่ำลือกันว่าเป็นพ่อมดไร้หัวใจ ชอบตามจีบสาวๆสวยๆจนกระทั่งได้หัวใจชีมากินแล้วก็ทิ้งชีไป (ด้วยลอจิคง่ายๆของโซฟีว่า ไปอยู่นั่นน่าจะปลอดภัย เพราะฮาวล์คงอยากไม่กินหัวใจยายแก่หรอก)

เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ก็หาอ่านหรือเลือกชมเอาตามสะดวก

*

TOPOS

Howl's Moving Castle เป็นวรรณกรรมเยาชนแนวแฟนตาซี แต่เอาองค์ประกอบประจำของเทพนิยายมาพลิกแพลงให้มีคอนเสปต์ร่วมสมัย (สไตล์ Shrek) เช่น โซฟีเป็นลูกสาวคนโต มีน้องร่วมสายเลือดเดียวกันคือเล็ตตี้ พอแม่ตาย พ่อก็แต่งงานใหม่ จนมีน้องต่างแม่เพิ่มมาอีกคนคือมาร์ธา แต่โซฟีไม่ใช่ซินเดอเรลล่า แม่เลี้ยงไม่ได้รังแก และสามพี่น้องก็รักกันดี

แฟนนี่ (แม่เลี้ยง) ส่งลูกๆออกไปทำงานข้างนอก เลือกงานสบายๆให้เล็ตตี้ที่หน้าตาดีที่สุดในหมู่พี่น้อง (ซึ่งก็สวนทางกับ fairy tale โดยทั่วไปที่นางเอกสวยที่สุดในเรื่อง) โดยคิดว่าเล็ตตี้คนสวยน่าจะอยากเจอหนุ่มๆเยอะๆ แล้วก็แต่งงานไวๆมากกว่า ส่งมาร์ธา ลูกสาวตัวเองไปเรียนวิชากับแม่มด จะได้มีความรู้ติดตัว ส่วนโซฟีก็ให้รับกิจการขายหมวกต่อไป ในฐานะลูกสาวคนโต

ปรากฎว่าสิ่งที่แฟนนี่คิดไว้ผิดหมดเลย เล็ตตี้อยากเรียนมากกว่าแต่งงาน (สะท้อนสังคมแนวคิดปัจจุบัน สวยไม่จำเป็นต้องกลวง) มาร์ธาอยากแต่งงานมากกว่าเรียน (สื่อให้เห็นถึงความลำเอียงอย่างอดไม่ได้ของคนที่อยู่ในฐานะแม่แท้ๆ และสะท้อนความเป็นจริงที่แม่ส่วนใหญ่อยากให้ลูกสาวมีความรู้ติดตัว มากกว่าจะรีบหาสามี) และโซฟีก็อยากเลือกทางเดินของตัวเองมากกว่าจะสืบทอดกิจการของที่บ้าน

ตั้งแต่ต้นเรื่องมา เราพบว่าบุคลิกของโซฟีเป็นวัยรุ่นธรรมดาๆนี่แหละ มองเห็นชะตากรรมของตัวเองมาแต่ไกลในฐานะลูกคนโต ความเชื่อในดินแดนอินการีมีอยู่ว่า ลูกคนโตจะต้องซวย (a.k.a. พี่น้องคลานตามกันมา พี่มีอะไรก็ต้องเสียสละให้น้องๆก่อนเสมอ ถ้าพลาดก็จะพลาดก่อน)

โซฟีในตอนต้นๆเรื่องเป็นเด็กหญิงมืดหม่น ไม่ค่อยกล้าลุกขึ้นมาทำอะไร จนกระทั่งโดนแม่มดสาปให้เป็นคนแก่ ซึ่งถ้าเป็นตามพล็อตเทพนิยายทั่วไป นางเอกต้องเคราะห์ซ้ำระกำซัด หาทางแก้คำสาป รอเจ้าชายมาช่วย ฯลฯ แต่โซฟีทำใจได้เร็วมาก และไปๆมาๆออกจะแฮปปี้ที่จะอยู่ในร่างคนแก่ด้วยซ้ำไป เพราะอายุที่มากขึ้นทำให้กล้าพูด คนอื่นยอมฟังความคิด และทำให้ตัวเองเห็นโลกในมุมมองที่เปลี่ยนไปจากตอนที่เป็นเด็กด้วย

ที่เป็นเหมือน counter อีกอย่างของหลักการนิทานก็คือ พระเอกไม่เป็นพระเอก ฮา...ฮาวล์ในเรื่องไม่ใช่ Prince Charming (และแม้ว่าในเรื่องจะมีเจ้าชาย แต่ก็ต้องเดือดร้อนหาคนไปช่วย) หรือแบบอัศวินผู้กล้าแต่อย่างใด เอาเข้าจริงออกจะปอดแหกนิดๆอีกต่างหาก (ถ้ามันเป็นคนในยุคนี้ คงจะเป็น metrosexual เป็นแน่แท้ กร๊ากกก)

อนึ่ง ฮาวล์เนี่ย ถ้าจะรักโซฟีก็คงเป็นเพราะเห็นโซฟีเป็น Mother Figure แหงๆเลย เอิ๊ก

*

OPINIONS

Howl's Moving Castle เป็นหนังสือที่มีเสน่ห์ดีค่ะ แม้ว่าเรื่องมันจะขาดๆเกินๆ เริ่มต้นมาดีมาก แต่พอโซฟีเข้าปราสาทไปแล้ว มันก็อลเวงไปมาจนดูเหมือนอยู่กลางทุ่งผักบุ้งน้ำท่วมไปเสียนี่ แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันเป็นหนังสือที่ไม่ดีนะ มันก็น่าอ่าน มีเสน่ห์ในตัวมันเองเชียวล่ะค่ะ กล่าวคือเขาพยายามเซตความเป็นแฟนตาซี แต่ก็จับเล็กผสมน้อย (เช่นจู่ๆก็มีบทกวี John Donne โผล่มา หรือไม่ก็จับ Hamlet มาทะลุกลางปล้องซะงั้น อ่านแล้วรู้สึกมุขมันควายๆนิดหน่อย แต่เดาว่าคนเขียนคงรู้สึกสนุกของเขาแหละ) สรุปว่าดี...แต่มีบางทีที่รู้สึกแปลกๆ เหมือนพยายามยัดมากไปจนไม่เนียน

สุดท้าย ฉันมองว่าหนังสือเล่มนี้เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่กล่าวถึงการเติบโตเป็นผู้ใหญ่และอุปสรรคของวัยรุ่น (โซฟีในตอนต้นคงอยากจะบ่นอยู่หรอกว่าเป็นวัยรุ่นมันเหนื่อยนะว้อย ฮา) กับสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายในคาแรกเตอร์ เช่นฮาวล์ที่ทำตัวเป็นเด็กๆ จริงๆแล้วเป็นคนดีแต่ชอบทำให้คนอื่นคิดว่าตัวเองนิสัยไม่ดี จะได้ไม่มีใครมายุ่งกะตรู หรืออย่างโซฟีที่ชอบที่จะได้รับการปฏิบัติด้วยแบบผู้ใหญ่ ทำตัวเป็นแม่ฮาวล์และเจ้ากี้เจ้าการงานบ้าน ก็สะท้อนถึงบทบาทหน้าที่ แบคกราวนด์ตัวละคร รวมไปถึงสิ่งที่ได้รับการปลูกฝังมา...

(...เอ่อ จะพิมพ์อะไรอีกไม่รู้แล้วอ่ะ ลืม - -")

จบดีกว่า