My Brief History of Y and its Fandom
posted on 31 Jan 2007 22:13 by vendetta in RealLife, WryWritingเอ็นทรีนี้จาก Y ถึง Y ค่ะ o.O' ใครหลงเข้ามาโดยบังเอิญ งงๆว่าอะไรวะวายๆ เอาไว้กลับมาอ่านอย่างอื่นในคราวหน้าแล้วกันนะฮ้า
เนื่องจากได้รับแถกมาจากพป.มาสองวันละ ว่าด้วยประวัติศาสตร์เผ่าพันธุ์วายของตัวเอง โดยคำถามมีอยู่ว่า (ขอก๊อปปี้โดยละม่อม)
'แต่ละ fandom ที่คุณชื่นชอบนั้น คุณเริ่มต้นชอบมันได้อย่างไร และใครเป็นผู้ induce หรือคะ? '
คาดว่าออกแนวคล้ายๆกับที่พบจ.เคยเล่นไปเมื่อก่อนหน้านี้(Which fandoms are you in? -เป็นมิตรรักแฟนเกินอยู่ในวงการไหนกันบ้าง)ไหนๆก็ไหนๆ เพื่อเป็นการประหยัดพลังงานและพื้นที่ ก็เลยเอามารวมกันซะเลยดีกว่า
*
The Tagging System
ขอลงแถกก่อน เพราะเอ็นทรีท่าจะยาว เผื่อขี้เกียจอ่าน ตามตำราแล้วมีผู้โชคดีดังนี้
D.M. : ข่าวกรองมาแล้วว่าดี.เอ็ม.อยากเล่นนน...
หน่องเซ่ : มามะ มาเล่นๆ
บบบบบ. : ได้ข่าวว่าป่วย ถ้าหายละก็มาเล่นกันนะตะเอ๊ง
พผ : พี่ผึ้งต้องมีประวัติศาสตร์อันโชกโชนแน่นอน ทุกคนมั่นใจ XD
น้อง Plariex : ไม่แน่ใจว่าเป็นฉาววายรึเปล่า ถ้าไม่วายก็เอาเป็น fandom ที่ชื่นชอบสิงอยู่ก็ได้นะจ๊ะ :D
*
The Once and Future Fan
บอกก่อนว่าจขบ.เป็นสาววายคิดมากที่ชอบพื้นเรื่องที่เหลือที่ว่างให้จินตนาการต่อได้ และชอบความสัมพันธ์แบบ hidden agendaมากกว่าอะไรที่ชัดเจนไปเลย (เช่น ดู Brokeback Mountain แล้วเฉยๆ ชอบตัวหนังกับหนังสือที่มีสารสื่อออกมา แต่ไม่คิดจะจิ้นต่อ) ไม่ต่อต้านคู่ความสัมพันธ์ธรรมดา (ถ้ามันดีและมีองค์ประกอบที่เราชอบ) สรุปคือเน้นว่าเราจะสามารถ "อ่านระหว่างบรรทัด" ได้มากแค่ไหน และ fanfic ที่ผลิตออกมาตามแฟนด้อมนั้นน่าอ่านน่าติดตาม เวิร์คมากเวิร์คน้อยประการใด
(ชีวิตแฟนเกิร์ลต้องสู้จริงๆเล้ย - -")
ไม่เรียงตามลำดับแต่อย่างใด คิดอะไรออกก็พิมพ์โลดจ๊ะ เพราะสารภาพว่าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเริ่มวายอย่างเป็นหลักเป็นฐานได้ตั้งแต่เมื่อไหร่
William Shakespeare's The Tragedy of Hamlet, Prince of Denmark
Induced by -
O good Horatio, what a wounded name,
Things standing thus unknown, shall live behind me!
If thou didst ever hold me in thy heart
Absent thee from felicity awhile,
And in this harsh world draw thy breath in pain,
To tell my story.
: จริงจังนะเนี่ย fandom เนี้ย ^^" แม้ว่าตามหลักวิชาเกินแล้วมันจะไม่มีอะไรในกอวายแต่ได้ข่าวว่าใกล้ตายแล้วยังอุตส่าห์ขอฝากรักไว้ในอ้อมใจได้ขนาดนี้ (จริงๆแล้วเหตุที่แฮมเล็ตหมางเมินพูดจาน้องหมาไม่เห่ากับโอฟิเลียซะขนาดนั้นเป็นเพราะปันใจให้หนุ่มอื่นมานานแระแน่นอน เอิ๊ก) ถ้าอ่านแล้วจินตนาการไม่บรรเจิดนู๋ก็ไม่ใช่สาววายแล้วค่ะ
Anne Rice's The Vampire Chronicles
Induced by -
: อันนี้อาจจะมาแปลกนิดหน่อยตรงที่ฉันชอบ VC นะคะอ่าน Interview with the Vampire เป็นเล่มแรก แต่กลับไม่ใช่เล่มที่ชอบ และไม่ใช่เล่มที่เป็นนาฬิกาปลุกวาย o.O' อาจจะเพราะหลุยส์มันง้องแง้ง whiny ซะเหลือเกินก็เป็นได้ กล่าวคือมันน่าเบื่อเมื่อเทียบกับเล่มต่อๆมาในซีรีส์ และถ้าพูดถึงเฉพาะแต่ตัวหนัง...โดยรวมมันก็ดีนะ (แต่ป้าแอนน์เองกลับไม่ชอบแฮะ ฮาดีค่ะ) แต่รับน้าแบนฯที่เป็นอาร์มันด์ไม่ได้
ดังนั้นเลยไม่นิยมคู่มหาชนเลอสตัท/หลุยส์ใน IWTV เท่าไหร่มาสมัครใจเข้า fandom ของป้าแอนน์เมื่อตาม The Vampire Lestat ไปจนจบ Queen of the Damned (สองเล่มนี้ต้องอ่านต่อกันทันทีค่ะ มันส์มั่กๆ)เล่มที่เป็นสแตนด์อะโลนของซีรีส์ไปเลยอย่าง Tale of the Body Thief ก็มีพล็อตที่สนุกของมันเองอยู่แล้ว(และอาการพ่อแง่แม่งอนของหลุยส์กับเลอสตัทมันน่าร้ากกกซะก็เล่มนี้แหละค่ะ) เริ่มเกลียดหลุยส์อย่างจริงจังตอนอ่าน Merrick เอ่อม...ป้าแอนน์อ่ะ ทำไปได้
อีกทีก็ The Vampire Armand ที่ถือเป็นสวรรค์ของสาววาย โดยส่วนตัวฉันว่าอาร์มันด์เป็นคาแรกเตอร์ที่น่าสนใจมาก เพราะอารมณ์มันขึ้นๆลงๆแต่โดยรวมแล้วแอบเลว ฮา อาร์มันด์ในแต่ละเล่มไม่เหมือนกันเลยค่ะ และถ้าถามถึงคู่โปรดใน fandom นี้ก็คงเป็นมาริอุส/อาร์มันด์นี่แหละ แม้ว่าเลอสตัท/อาร์มันด์ก็ชอบเช่นกัน (แรดทั้งคู่ มันส์ดี)
เลิกเป็นแฟนเกินแวมไพร์ของป้าแอนน์ก็เมื่อป้าเกิดเพี้ยนเขียนให้เลอสตัทมันเฮี้ยนอยากเป็นฮีโร่กู้โลก แบบว่า...สิ้นสุดกันที - -"
Count Cain Series
Induced by -
:จะว่าเป็นแฟนเกินเฉพาะเรื่องนี้คงไม่ถูกต้องเท่าไหร่ เพราะเป็นแฟนการ์ตูน Kaori Yuki โดยรวมๆมากกว่า แต่เรื่องนี้ชอบบรรยากาศและสไตล์เรื่องเป็นทุนเดิม ถึงเจ๊แกจะยืนยันว่าไม่ใช่เจ้าแม่โกธิค แต่ดูการ์ตูนของ she แต่ละเรื่องสิ! ออกมาสร้างแฟชั่นระบาดได้ซะเพียงนี้ โดยส่วนตัวฉันชอบภาคเก่ามากกว่าภาค God Child ล่ะ แต่ก็ชอบที่มันจบแบบนี้นะคะ มันคงจบแบบอื่นที่ดีกว่านี้ไปไม่ได้มากไปกว่านี้หรอก (แม้ว่าจะเดาได้และเดาง่ายมากไปหน่อย...รู้สึกเหมือนไปๆมาๆ ซีรีส์เคานท์เคนมันก็ Angel Sanctuary ฉบับย่อดีๆนี่เองวุ้ย แต่เอาเหอะ คนเขียนคงหมดมุขแล้วละมั้ง)
Sakurazuka Seishiro/ Sumeragi Subaru
Induced by -
:เจาะจงว่าต้องเป็น Subaru ใน X ด้วยนะ ไม่ใช่ใน Tokyo Babylon (ส่วนคุณเซย์ฯจะมาจากไหนก็ได้ ไม่เป็นไร กร๊าก) เฉยๆกับความสัมพันธ์ของคู่นี้ในโตเกียว บาบิโลนเลยล่ะฮ่ะอาจจะเพราะเรื่องมันเก่า แคลมป์ไม่ได้คิดอะไรไกลโข หรือเรามันไม่ดีเอง แต่รู้สึกว่าคาแรกเตอร์ของซูบารุในโตเกียว บาบิโลนมันแบนมาก-ม้ากมาก แมรี่ซูหน่อมแน้มเกิน พัฒนาการก็ไม่ได้ชวนเชื่อสักเท่าไหร่
แต่แล้วพอมาถึง X ความซับซ้อนทางอารมณ์ของ Subaru ก็ชัดเจนขึ้น น่าสนใจขึ้นมากๆ (หรือเพราะโตแล้วใช้งานได้ดีแล้วด้วยอ๊าง ไม่ใช่ละ) มีช่องว่างที่ไม่กว้างเกินไปจนโบ๋แต่ไม่แคบจนคิดอะไรไม่ออกให้คิดต่อได้เยอะเลยว่าตกลงคู่นี้มันยังไงแน่
(แต่ก็หาฟิกอ่านโคตรยากเลยง่ะ ยังไม่เจอเรื่องที่ชอบๆเลย T__T)
MALICE MIZER
Induced by -
: รู้จักวงนี้ครั้งแรกจากเพื่อนที่ได้วีดีโอ Bel air ~de l'image~ มาจากไหนไม่รู้รับชมเข้าไปหนแรกถึงกับประทับใจสุดขีด ชอบม้ากกก วงอะไรเนี่ย เว่อร์เสียสติ (คือชอบอะไรพีเรียดๆเป็นทุนเดิม แล้วหนังเงียบตัวนี้มันก็หรูซ้า...) เปรี้ยวได้อีกแปลกใหม่สำหรับเจ-ร็อคยุคนั้น สไตล์เพลงก็เก๋ แฟนๆยังสามารถใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ด้วยการมานั่งพิจารณา theme ของมันในแต่ละชุดด้วยว่ามันเล่นอะไรของมันกันเนี่ย?! สนุกสนานมากมาย สรุปว่าหมดตัวและรักหมดใจ อ๊าง
แล้วก็เลยชอบ Gackt กะ mana น้าแกร่กนั้นด้วยเหตุผลง่ายๆคือมันหน้าตาดีว่ะ กร๊าก (กล่าวคือศัลยกรรมและมุมกล้องช่วยท่านได้) เสียงมีเอกลักษณ์ ตอนนั้นยังปิ๊งๆน่าฟังอยู่ (ส่วนตอนนี้ก็ห่วยซะ)ให้คะแนนเสริมเนื่องจากมีความสามารถพิเศษใส่ส้นตึกนั่งไขว่ห้างเล่นเปียโนได้ แล้วก็หลงเจ๊หญิงที่ใส่ถุงมือเล่นกีตาร์ใน PVท่าชีช่างกระแดะสุดๆ (ใครรักเจ๊หญิงต้องขออภัยในความไม่สุภาพ) ชอบดนตรีที่เจ๊แต่งและเรียบเรียงมากๆค่ะ (แต่มา ณ บัดนาวก็รับมั่วดิมั่วของเจ๊ไม่ค่อยได้นะ) ให้คะแนนเสริมเนื่องจากทำตัวเป็นใบ้ได้เทพโคตร แถมยังสามารถใส่ส้นตึกเต้นระบำรำฟ้อนได้อีกหลายตลบ
และในเมื่อมันจงใจสร้างอิมเมจมาคู่กันแล้วจะให้ดิฉันปฏิเสธมันไปไย
The Silmarillion, The Unfinished Tales, The Lordof the Rings
Induced by-
: (ถ้าบอกว่าโดนตัวหนังสือสะกดจิตชักจูงเข้าแฟนด้อมไปเอง มันจะฮาเกินไปมั้ยอ่ะ)
ตามอ่านซิลฯหลังจากที่อ่านลอร์ดฯไปแล้วค่ะ แล้วก็ชอบบบซะจนแทบจะลืมลอร์ดฯไปเลย ข้อดีอย่างหนึ่งในจักรวาลของโทลคีนก็คือ คาแรกเตอร์หญิงที่มีอยู่น้อยนิดล้วนยอดเยี่ยม ไม่น่ารำคาญแม้แต่คนเดียว (โอเค ยอมรับก็ได้ว่าเบื่อแม่นางลูธิเอนนิดหน่อย แต่ช่วยไม่ได้นี่นา ในเมื่อนั่นคือภรรยาของคุณคนเขียน) ส่วนคาแรกเตอร์ชายทั้งเอลฟ์ทั้งมนุษย์ในปฐพีก็เริ่ดซะ พกพาความ Angst กันเต็มอัตราSilmarillion เป็นแฟนด้อมที่ไม่ค่อยมีอะไรแฮปปี้ไอติมหวานๆหรอกค่ะ เศร้าซะเป็นส่วนใหญ่
มี Pairing ที่ชอบเยอะมากมายค่ะ เน้นแอ๊งๆ ฆ่ากันให้ตายไปข้างเป็นสำคัญ
LOTRPS
Induced by - The Fellowship of Onering
: สั้นๆ เพราะคู่มหาชนน่าร้ากกก...หนังจบอารมณ์ยังค้าง เพราะมี fanfic น่าอ่านตรึมๆ เพราะติดใจรูปของพผ. พป. นค. (ไม่ได้เรียงตามลำดับอายุเน้ เอิ๊กๆ) ฯลฯ ก็เลยติดตามเข้า fandom ไปอย่างง่ายดายจ๊ะ
หลักๆคงมีแค่นี้ค่ะ นอกนั้นก็นึกไม่ออกแล้วอ่ะ (วันนี้ง่วงสมองเริ่มไม่ทำงาน = =')
แฮมเล็ตไม่ค่อยจ้นค่ะ จนได้ดูภาคร็อคโอเปร่าในตำนานอันนั้น กรั่กๆๆๆ
#1 By jd459 on 2007-02-01 01:35