Life's but a Walking Shadow

ซื้อมาเมื่อวานน่ะแหละ เห็นว่ามันเล่มบางๆเป็นเรื่องเกี่ยวกับปารีสมหานครในตำนานเหมือนกัน เลยลองอ่านเทียบเชิงมวยดูค่ะ

เป็นหนังสือที่จัดจำหน่ายผ่านอมรินทร์ทั้งคู่ เล่มบนชื่อ A Long Day on a Short Way in Paris ราคาลดแล้ว 150 บาท ส่วนเล่มล่างคือ Paris 0 C (ไอ้เครื่องหมายกลมๆบอกองศามันอยู่ที่หนายยยของคีย์บอร์ดอ๊า...) แพงกว่ากันห้าบาทถ้วน

*

A Long Way ona Short Day in Paris

เขียนแบบบอกเล่าประสบการณ์การเดินทางไปปารีสเป็นครั้งที่สองเพื่อตามหาอดีตฝันวันวาน (อารมณ์ว่าคนเขียนเค้า 'ทิ้งหัวใจไว้ที่ปารีส'เมื่อนานมาแล้ว ฮา) หนังสือรูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส มองผ่านๆดูเอี๊ยดอ๊าดน่าเปิดดีค่ะ มีภาพสีๆด้วย ถ่ายรูปก็พอจะสวยดีถือว่ามีมุมมองใช้ได้

แต่การใช้ภาษาและการเล่าเรื่อง...จัดว่ายังไม่ค่อยได้เรื่องค่ะ เอิ๊ก ผักบุ้งไม่ค่อยมี

เข้าทำนองหนังสือส่วนตัวของผู้เขียนมากกว่าจะเป็นหนังสือสำหรับผู้ที่สนใจจะไปเที่ยวปารีสกะเค้ามั่ง เหมาะจะพลิกๆเปิดๆยืนๆอ่านเล่นสักรอบเดียวมากกว่าจะเป็นหนังสือน่าเก็บ เป็นหนังสือที่ไม่ค่อยน่าสนใจ เป็นความพยายามในการทำหนังสือรวมรูปถ่ายสวยเก๋พร้อมบันทึกการเดินทางสำหรับสนใจเมืองแสงสีที่สวยเริ่ดเชิ่ดหยิ่งแห่งนี้ แต่ยังไม่สำเร็จ

คิดว่าผู้เขียนอาจได้แรงบันดาลใจมาจากหนังสือเล่าเรื่องประกอบการเดินทางหลายๆเล่ม ที่ใช้ความรัก ความฝัน อาการถวิลหาหนุ่มปารีเซียงแทรกเข้าไปเป็นเรื่องราวซ้อน แต่อาจจะด้วยความที่เธอไปปารีสในฤดูร้อนสีสันสดแจ่ม ดอกไม้บานตรึม บรรยากาศมันสดใสมากกว่าจะมานั่งหวนรำลึกอดีตปารีสในความฝันที่ผ่านแล้วผ่านเลยน่ะ (อีกที มันอ่านแล้วให้ความรู้สึกเพ้อเจ้อเล็กน้อย แม้คิดว่านี่เป็นเรื่องจริง แต่ก็ไม่มีประเด็นอะไรให้ติดตาม)

ฉันว่าถ้าเอาหนังสือมาโมฯใหม่ แก้ไขปรับปรุงให้สละสลวยและกระชับกว่านี้ (มันทำได้อ่ะนะ ถ้าจะทำ) ให้คนอ่านทั่วไป(จำนวนมาก นอกเสียจากว่าผู้เขียนตั้งใจจะเขียนให้เครือญาติมิตรสหายของผู้เขียนอ่านเอง ซึ่งนั่นแล้วจะมาจัดพิมพ์วางขายทำพลั่วอะไรก็ไม่รู้)ได้ซึมซับกับประสบการณ์ของผู้เขียนมากกว่านี้ จัดรูปเล่มให้เน้นภาพสวยๆกว่านี้อีกหน่อย คงรู้สึกดีขึ้น

แต่...ก็อาจจะเป็นฝันที่เป็นจริงอย่างหนึ่งของคนเขียนเขาก็ได้มั้ง ก็จัดว่าเป็นกรรมเล็กๆ(เล็กๆ ไม่ใหญ่โต เพราะยังพอได้คะแนนอยู่บ้าง) ของคนอ่านไป

*

Paris 0 C

เล่มบนไปเยือนปารีสในฤดูร้อน เล่มนี้ไปเยือนในฤดูหนาวค่ะ เป็นบันทึกการเดินทางประมาณกัน ผู้เขียนไปปารีสราวๆ 20 วัน (หนีไปอิตาลีด้วย สิริรวมท่องสองประเทศใน 28 วัน) ไปเป็นคณะพร้อมกับคุณ'ปราย พันแสง คนที่เขียนหนังสือเยอะๆคนนั้นน่ะ (ที่ฉันชอบเอาไปสลับกับคุณเพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย ไม่รู้ว่าเหมือนกันตรงไหน แต่ก็จำ/พูดสลับกันทุกที)

ภาพถ่ายไม่สวยไม่ค่อยโดนใจ เป็นขาวดำทั้งเล่ม รูปเล่มธรรมดาๆ แต่เรียบเรียงเขียนออกมาได้เรื่องได้ราวมากกว่าเล่มบนเยอะเลย เล่มบนตามหาหนุ่มในฝันที่เคยเจอกันเมื่อครั้งก่อน เล่มนี้เน้นตามหาหนุ่มหล่อเพื่อเป็นอาหารตาและใช้ต่างแผนที่บ้างในบางเวลา อ๊ะ แนวคิดจัดว่าเข้าท่า

พอดีคุณคนเขียนคนนี้คงอารมณ์เดียวกับฉันด้วยมั้งคะ เลยอาจจะอ่านแล้วชอบมากกว่าเพราะเป็นพวกเดินเรื่อยเปื่อย citywalker หลงทางเป็นเรื่องธรรมชาติ ตั้งค่ายอยู่ในร้านหนังสือได้เป็นวันๆ แต่เห็นว่าร้านกาแฟเป็นสถานที่ทางศิลปะอย่างหนึ่งเหมือนกัน ฮา

ถือว่าเป็นหนังสือท่องเที่ยวแบบอ่านเอาเพลิน (คงใช้เป็น reference อะไรไม่ได้มาก ถ้าอยากเที่ยวจริงๆไปตบโบรชัวร์จากสถานทูตหรือถอย Lonely Planet มาสักเล่มจะเวิร์คกว่า) ทำการบ้านมาดี เห็นแก่คนซื้อไปอ่านมากกว่าเล่มข้างบนค่ะ

*

Misc.

- ยังชอบกัมพูชาพริบตาเดียวของคุณนิ้วกลมมากกว่า หรือ Tokyo Tokyo ที่เป็นเรื่องราวการเที่ยว+ช้อปปิ้งระดับเบสิคในโตเกียวก็ยังรู้สึกอ่านสนุกกว่าอยู่ดี (รูปเล่มน่ารักกว่าด้วย ซะงั้น)

ไปเที่ยวแล้วเอามาเขียนเป็นเรื่องง่าย แต่มีสักกี่คนเชียวคะที่ทำออกมาได้ดี เห็นใจผู้บริโภค (ที่บางทีก็แค่อยากอ่านหนังสือดีๆ อยากรู้อยากเห็นประสบการณ์ชาวบ้านอันพาดพิงถึงเมืองที่เราชอบ เท่านั้นแหละ)

เนาะ

-จริงๆแล้ว ฉันชอบฝรั่งเศส แต่ไม่ได้ชอบมากไปกว่าประเทศอื่นๆ(ทั้งๆที่อาถรรพณ์มากมายทำให้ไม่ได้ไปมันสักที ชักจะกลัวๆขึ้นมาอยู่เหมือนกันว่าถ้าได้ไปแล้ว จะต้องเฮงซวยเป็นแน่แท้ กร๊าก) ประเทศนี้อาจจะภาษีดีหน่อยตรงที่เผอิญได้มาดามกับสามปีที่โรงเรียนฝังกระโหลกมา ได้มาเซอร์ไซโคให้ลงไปเรียนความรู้รอบตัวฝรั่งเศสตอนเช้าๆ ได้เฉียดกรายจะไปๆมันอยู่หลายรอบ ได้ป้าmana กับ Malice Mizer (เกี่ยวมะ?) ก็เลยสนใจมันมากกว่าที่อื่นๆ

นั่นสินะ

*

REPLY ALERT

พี่มุจางงงง : ใช้ เอ่อม ใช้ยี่ห้อโฟโต้ช้อปจ๊ะ XD จริงๆก็ใช้ตัวเดิมอ่ะแหละพี่ ยังไม่ได้เปลี่ยนนน...

พอออ.และพอนทม. : ร้านลุงคนนั้นแหละพี่ แต่หนังสือที่ซื้อคราวที่แล้วมันไม่ค่อยมีแล้วล่ะ เหลืออยู่นิดเดียวเองอ่ะ :D