Life's but a Walking Shadow

[The Chairman's Waltz - OST : Sayuri by John Williams]

(ชอบ banner อันนี้มาก ตายละ ทำเองชอบเอง เอิ้ก)

ไม่สปอยเลอร์เพราะไม่มีอะไรให้สปอย...คนเขียนเขาบอกว่าเขาได้พล็อตมาจาก Cinderella นะ มันคงบอกอะไรเราได้หลายอย่าง ฮา...(แต่ฉันว่ามันเหมือน "คุณประธานขายาว" ไม่ก็ "รักเดียวของซายูริ" มากกว่านะ)

มาเมฮาบอกว่าผู้หญิงที่มาเป็นเกอิชาคือผู้หญิงที่ไม่มีทางเลือก ไม่ใช่มาเป็นเพราะจะไล่ตามชะตาของตัวเอง ก็รู้สึกสลด...คือมันเหมือนไปลดค่าอาชีพจริงๆ ขณะที่ดูฉันแทบจะไม่ได้รู้สึกเลยว่าเกอิชาเป็นอาชีพที่เป็นศิลปินจริงๆนะหากแต่เป็นเครื่องประดับไว้ควงเล่นๆมากกว่า จริงอยู่ที่มีฉากหัดรำหัดเดิน มีการร่ายรำเปิดตัว การร่วมวงสนทนา แต่ทำไมตัวหนังถึงไม่สามารถทำให้ฉันรู้สึกได้เลยว่ามันเป็นอาชีพที่หรูหราพอตัวสำหรับผู้หญิงทั่วไป

เราเห็นแต่เกอิชาเป็น object เอนเตอร์เทนเม้นท์ของผู้ชาย แล้วคุณลูกค้าพวกนั้นมีเมียเป็นตัวเป็นตนกันทุกคนเลยรึเปล่า?ความสัมพันธ์ระหว่างเกอิชากับครอบครัวลูกค้าล่ะ? อย่าลืมว่าคุณลูกค้าเหล่านี้ไปมาหาสู่ดูแลเกอิชาได้อย่างเปิดเผยนะ ฝรั่งหมักดองและคนดูทั่วๆไปทั้งหลายจะเข้าใจมั้ยอ่ะว่าการค้าเนื้อสดเป็นเรื่องรองเพราะลงท้ายแล้วผู้หญิงแทบทุกคนในเรื่องนี้"ขายตัว"กันหมดเลยเกอิชาในเรื่องเหมือนพิธีเข้าสู่การเป็นเมียน้อยยังไงพิกล (คือดีกว่าโสเภณีขึ้นมาหน่อยนึงเองอ่ะ)

แต่ถ้าจะโทษก็คงต้องโทษตัวบทต้นฉบับและความเล่นง่าย (ไม่ได้หมายถึงมักง่าย) ของคนเขียนแหละเนาะคะ อย่าซับซ้อนให้มากนักแล้วจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า พยายาม fantasize ตะวันออก ขายความ exotic เข้าปาย...

เอนี่เวย์...เราตั้งใจไปดูเพราะความงามอยู่แล้วนี่นา เลยไม่ผิดหวังอะไรค่ะ ภาพสวยฉากงาม 'เด็จป้ากงลี่ สวยมากกก งดงามชนะเลิศ...น่าเสียดายที่ตอนจบบทมันหายไปซะเฉยๆ เอาน่ะ มันเรื่องของซายูริ ไม่ใช่ฮัตสุโมโม (ถึงเธอจะกระชากคนดูมาตบด้วยสายตาอยู่หลายฉากก็ตาม) ถือซะว่าแค่มาเดินโฉบไปโฉบมาก็รู้แล้วว่าเธอเยี่ยม

ฉันชอบฉากร่ายรำที่เป็นฉากเด็ดของซายูรินะ แม้มันจะไม่เป็นเกอิชาเลยก็ตาม แต่เธอดูหลอนดี กร๊ากก เสียดาย(อีกแล้ว)ที่มันสั้นไปนิดนึง สงสัยเพราะตัดมาให้เชยชมใน trailer เกือบหมดกรุแล้วแน่ๆ เลยไม่กรี๊ดกร๊าดเท่าไหร่ คือนึกว่าน้องจางจะฮือฮา...ฮือฮากว่านี้อ่ะ แต่รองเท้าเท่ดี อิอิ และเซตติ้งเกินจริงให้อารมณ์เหมือนเรื่อง Chicagoที่ตาร็อบ มาร์แชลล์ก็เป็นผู้กำกับฯ

การแสดง...น้องจางฯเสมอตัว ไม่ถึงกับตายคาสายตากงลี่ (แค่เกือบๆ) มิเชลล์ โหย่วเล่นดีจังแฮะคะเรื่องนี้ ปกติไม่ค่อยรู้สึกว่าเธอแสดงหนัง"เก่ง"สักเท่าไหร่ จู่ๆก็มีเรื่องนี้นี่แหละ

(แต่เมื่อคิดว่าตอนแรกสุดบทของมาเมฮาจะเป็นจางมั่นอวี้ ไม่ใช่มิเชลล์ โหย่ว อิชั้นก็กรี๊ดดด...สงสัย Memoirs of a Geisha จะได้เป็นลานประหารทางสายตาขึ้นมาจริงๆ)

น่าเสียดายที่เรื่องนี้ดันเป็นหนังพูดภาษาอังกฤษ - -" มันไม่อินอ่ะ ถ้าพูดญี่ปุ่นกันทั้งเรื่องคงแจ่มกว่านี้มากๆ แต่ก็นะ...ต้นฉบับเขามาเป็นฝรั่งนี่นา ก็ว่ากันไปเนาะ

Soundtrack เพราะดีค่ะ ฟังได้เรื่อยๆแต่ไม่ชอบมากๆ ชอบเป็นบางแทร็กที่เสียงเชลโลแจ่มๆ เสียงไวโอลินจ้าๆแล้วก็ไม่โปรดบางแทร็ก (อย่างแทร็กที่แสดงการร่ายรำอิชั้นก็ไม่ค่อยประทับใจ มันเหมือนขาดๆอะไรไปสักอย่าง ชะรอยหูเราอาจตามไปไม่ทัน) ไม่ถึงกับผิดหวังค่ะ แต่ไม่ประทับตราผ่านหากลุงจอห์นจะได้ออสการ์จากหนังเรื่องนี้ เอิ้ก (นั่นสิ ปีนี้สาขาเพลงเราจะเชียร์ใครดีหว่า) แต่เขาก็ได้ Golden Globe มาแล้วล่ะ

[entry เกี่ยวข้อง :Photoshoot ใน Vogue]

*

REPLYALERT

น้องนัท : *เอามือปืดหน้า* ขออภัยอย่างแรงค่ะนิยายของคุณจุฯที่ฉันเคยพล่ามเอาไว้น่ะคือ ลำนำต่างภพ ต่างหากล่ะ ไม่ใช่พิภพมนตรา - -" ชื่อมันละม้ายๆกัน แถมนิยายของเธอก็เหมือนกันทุกเรื่อง (อ่านมา...สี่เรื่อง มีองคประกอบเหมือนกันหมดค่ะท่านผู้ชม เปลี่ยนแค่ชื่อตัวละครกับสถานที่ ดังนั้นอ่านแค่เรื่องเดียวก็พอ) นางเอกสวยโคตรหลุดไปโลกอื่น พระเอกหล่อโคตรเป็นคนของโลกนั้นการผจญภัยเริ่มขึ้น แล้วนางเอกก็ต้องปลอมตัวเป็นผู้ชาย ต้องมีการเดินทางข้ามเมือง ผ่านโรงเตี๊ยม ขณะที่อยู่ในโรงเตี๊ยมต้องเจออันธพาลด้วยค่ะ แล้วก็เอาชนะมาได้ บลาๆๆ วุ้ย! คุณคะ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ นิยายของคุณจุฯเธอเป็นงี้ทุกเรื่องจริงๆ เรื่องแรกฉันใช้เวลาอ่านนานสุด เรื่องที่สี่ใช้เวลาอ่านแค่สองชั่วโมงเท่านั้นค่ะ เพราะมันไม่มีอะไรให้เสียเวลาเลย กร๊าก

ถ้ายังอยากอ่าน full review ของลำนำต่างภพก็จะเอามาลงค่ะ เอิ้ก แต่โวยระบมก่นด่าเอาไว้เยอะ กลัวมิตรรักแฟนนิยายเขาจะอาฆาตเอา

เขมรแมน : หวัดดีเว้ย แหม ปีนี้ปีหมาไงมึง :D (แต่กูมันหมาทั้งปี ฮา...)

คุณ P.S. :ฉันก็ไม่รู้ว่าบ้านเมืองอื่นเขาประสบปัญหาคนอ่านหนังสือกันน้อยลงรึเปล่านะ เดาเอาว่าคงประสบเหมือนกัน(ก็เล่นเกม เปิดเนตมันสนุกกว่านี่นา ไม่ก็ออกไปเที่ยวข้างนอก สดชื่นนน) แต่ฉันว่าเด็กไทยมีปัญหาเรื่อง critical reading ค่ะ ท่องเป็นจำได้ คิดไม่ออก XD ต้องโทษสถาบันการศึกษาที่ไม่ปลูกฝังให้คิด ผู้ใหญ่ไม่ค่อยถามความเห็นเด็ก อะไรๆก็กลายเป็นไร้สาระทั้งนั้น (เข้าการเมืองอีกแล้วตรู)

น้องมุก : ไม่ได้ว่าเรื่องใช้ภาษาสากลในฟิกหรือนิยายหรอก (เวลาอ่านก็ชอบเหมือนกัน ถ้าเจ๋งนะ) แต่ทำไมต้องจะตีพิมพ์ถึงไม่มีคนทักท้วง - -" ถ้าเป็นฟิกอ่านเล่นกันเราเฉยๆอยู่แล้วอ่ะ ถือว่าเป็นความบันเทิงสุดประหยัด (ยกเว้นแต่คนเขียนจะขอ literary criticism XD) แต่หาข้อมูลมาเขียนก็เยี่ยมยอด แต่หนังสือที่จะออกมากินเงินชาวบ้าน มันต้องพิถีฯกันหน่อยเซ่ >__< สรุปว่าเจอของไม่ลงทุนแล้วเสียดายตังค์...นั่นเอง เอิ้กก

ปล. เนื่องจากเอ็นทรีนี้เป็นเอ็นทรีที่ 100 พอดี...เอ็นทรีที่ 101 เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรดีคะท่านผู้อ่านที่เคารพ? *ดูโพยค้างคา* มีช้อยส์ให้เลือกดังต่อไปนี้
1) Silmarillion 101 -Because Tolkien Says
2)Epic Journey101- A Quest forHero
3) Renaissance 101 - Introducing the Borgia Family

ปปล. วันนี้บ้าๆบอๆมาตั้งแต่เช้า พรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีมั่งมั้ย...